گريه دار است عجب نام اباعبدالله(ع)
جان فداي عطش کام اباعبدالله(ع)
هرکجا پر بکشم سوي حرم مي آيم
چون کبوتر شده ام رام اباعبدالله(ع)
هرکسي صاحب اشک است نظر کرده ي اوست
چشم ما شد ز ازل جام اباعبدالله(ع)
خوش به حال شهدائي که رسيدند آخر
با شهادت به سرانجام اباعبدالله(ع)
غير ارباب به هر بي سر و پا رو نزنيم
ما که جلديم سر بام اباعبدالله(ع)
کعبه ام کرببلا ، پيرهن مشکي من
مي شود حوله ي احرام اباعبدالله(ع)
|