گزارشگر

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد بیرجندی، کارشناس مسائل مذهبی؛ بهترین راه برای ساده زیستی را دوری از تجملات و مظاهر مادی دنیوی دانست و گفت: جامعه ای خوب است که در آن اسراف و تبذیر نباشد، زیرا این دو  رذیله حقوق همگانی را مورد هجمه قرار داده و عده‌ای را از رسیدن به حق خویش باز می‌دارد.

وی با توجه به سخنان مقام معظم رهبری(مدظله العالی) مبنی بر اشاعه سبک زندگی اسلامی بیان کرد: باید از تجملات در تمام ابعاد زندگیمان دوری کنیم. دلی که به جاذبه‏‌های دنیوی و مظاهر مادی تعلق داشته باشد، چگونه می‌‏تواند محل تابش انوار آسمانی و آیینه صفات کبریائی شود.

این کارشناس با اشاره به اینکه برخی از انسان‌ها خوشبختی و سعادت را در تجملات و زرق و برق فراوان می‌بینند، افزود: این گروه در واقع اسیر این گونه زندگی‌های سنگین می‌شوند. به جای آن که زندگی وسیله سعادت و گذران چند روز عمرشان باشد، خود در دشواری و پیچیدگی آن گرفتارند.

بیرجندی در ادامه اظهار کرد: دوری از تجملات و تشریفات ظاهری دنیا، شیوه‌‌ پیامبران و اولیا الهی و بندگان خالص خدا است و به‌ راستی قلبی که مملو از محبت دنیا و زرق و برق آن باشد چگونه می‏‌تواند جایگاه عشق الهی و حضرت حق باشد.

 وی به راهکارهای مواجهه با تجمل گرایی پرداخت و گفت: دوری از سبک زندگی غربی و شناخت درست شاخصه های سبک زندگی اسلامی به منظور فرهنگ سازی در جامعه و عمل به آن در حوزه های مختلف از جمله صدا و سیما، آموزش و پرورش،حوزه علمیه،دانشگاه‌ها و نیز متن زندگی هر یک از افراد جامعه، از عواملی است که می‌توان با عملیاتی کردن آن گامی درست در ریشه کن کردن بحث تجمل گرایی و مصرف گرای در جامعه برداشت.

این کار شناس مسائل مذهبی؛ ضعف و سستی در ایمان را  نتیجه تجمل گرایی دانست و افزود: شناخت درست سبک زندگی اسلامی سبب دوری از تجمل گرایی می‌شود

وی با اشاره به کاهش روحیه ایمانی در اقشار جامعه به عنوان یکی از پیامد ها و آفت های تجمل گرایی اظهار داشت: این بدین معناست که هم از جنبه فردی و هم جنبه های اجتماعی آسیب رسان است، فردی که مؤمن است به واسطه آن باورها و ارزش ها که در او تجلی پیدا می کند تبدیل به یک نحو خاص رفتاری می شود.

این کار شناس مسائل مذهبی در پایان گفت: وقتی که افراد دچار تجمل گرایی می شوند نشان از ضعف و سستی در ایمان آنان دارد و از نظر اجتماعی هم آسیب رسان خواهند بود، از این رو نارضایتی ها، بدبینی ها، چشم و هم چشمی و نابرابری های اقتصادی امنیت اجتماعی جامعه را به خطر خواهند انداخت.